Monday, 1 December 2014

பௌத்த சுவட்டைத் தேடி : அரியலூர், இராயம்புரம், பரவாய், ஒகுளூர்

போதிய குறிப்புகள், செய்திகளைத் திரட்டிக்கொண்டு செல்லும்போதுகூட  பல சிக்கல்களை எதிர்கொண்டுள்ளேன். ஆனால் ஒரே நாளில் நான்கு புத்தர் சிலைகளைப் பார்த்த அனுபவத்தினை ஒரு களப்பணியில்போது பெற்றேன். அத்துடன் வேறு இரு புத்தர் சிலைகள் இருப்பதையும் அறிந்தேன். அது என் ஆய்வில் மறக்க முடியாத அனுபவமாகும். களப்பணியின்போது தஞ்சாவூரில் தொடங்கி அரியலூர் மற்றும் பெரம்பலூர் மாவட்டங்களைச் சார்ந்த அரியலூர், இராயம்புரம், குன்னம், பரவாய் ஆகிய இடங்களுக்குச் சென்றேன். 15 வருடங்களுக்கு முன் நான் சென்ற இடங்களுக்கு உங்களை அழைத்துச் செல்வதில் பெருமையடைகிறேன்.


18.3.1999 (தெலுங்கு வருடப்பிறப்பு அரசு விடுமுறை நாள்)
அரியலூர்
அரியலூர் புத்தர் (1999)
 புகைப்படம் ஜம்புலிங்கம்
 என் பயணத்திட்டத்தில் முதலில் தஞ்சாவூரிலிருந்து அரியலூருக்குப் பேருந்தில் சென்றேன். அங்கு கோட்ட ஆட்சியர் அலுவலகம் முன்பாக புத்தர் சிலை உள்ளதாக திருச்சி அருங்காட்சியக காப்பாளர் திரு இராஜ்மோகன் மற்றும் அரியலூர் கல்லூரிப் பேராசிரியர் முனைவர் இல. தியாகராஜன் ஆகியோர் கூறியிருந்தனர். (தற்போது இருவரும் பணி நிறைவு பெற்றுவிட்டனர்). கோட்ட ஆட்சியாளரின் நேர்முக உதவியாளரிடம் அனுமதி பெற்று அங்கிருந்த புத்தர்சிலையைப் புகைப்படம் எடுத்தேன். (இந்த சிலை கங்கைகொண்ட சோழபுரம் அருங்காட்சியகத்தில் காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளதாக அருங்காட்சியகக் காப்பாட்சியர் மூலமாக  டிசம்பர் 2003இல் அறிந்தேன்).

இராயம்புரம் புத்தர் (1999)
 புகைப்படம் ஜம்புலிங்கம்

இராயம்புரம்
அரியலூரிலிந்து செந்துறை செல்லும் பேருந்தில் சென்று இராயம்புரம் என்னும் இடத்தில் இறங்கினேன். அங்கு விசாரித்தபோது குறிப்பிட்ட தொலைவில் புத்தர் சிலை இருப்பதாகக் கூறினர். வாடகைக்கு ஒரு மிதிவண்டி எடுத்துக்கொண்டு பேருந்து வந்த வழியில் செந்துறை மார்க்கமாகவே சென்றேன். போகும்போது வலப்புறத்தில் ஏரிக்கரையில் இடுப்பு வரைபுதையுண்ட நிலையில் இருந்த புத்தர் சிலையினைப் பார்த்தேன். புத்தரைப் பற்றி விசாரித்தபோது அங்கிருந்த திரு பசுபதி (வயது 40),  "புத்தர் சிலை உள்ள ஊர் முழு ஊர் என்பார்கள். நல்ல சிலையை உடைத்துவிட்டார்கள்" என்று கூறிவிட்டு அருகேயுள்ள ஒகுளூரில் ஒரு சிலை இருப்பதாகக் கூறினார். ஒகுளூர் சிலையைப் பற்றி தமிழ்ப்பல்கலைக்கழகப் பேராசிரியர் முனைவர் சந்திரகுமார் (தற்போது பணி நிறைவு) என்னிடம் கூறியிருந்தது நினைவிற்கு வந்தது. மற்றொருவர் பெரிய திருக்கோணத்தில் இரு புத்தர் சிலைகள் இருந்ததாகவும், தற்போது ஒன்று மட்டுமே உள்ளதாகவும் கூறினார். அவர், அரியலூரிலிருந்து காலை 7.40 மணிக்கும் மாலை 4.00 மணிக்கும் பேருந்து இருப்பதாகக் கூறினார். அப்போது நேரம் ஒத்துவராத நிலையில் ஒகுளூர் புத்தரைப் பின்னர் பார்த்துக்கொள்ள முடிவெடுத்து, மிதிவண்டியை கடையில் திரும்ப வைத்துவிட்டு உரிய வாடகையைத் தந்துவிட்டுக் கிளம்பினேன்.

பரவாய்
பரவாய் புத்தர் (1999)
 புகைப்படம் ஜம்புலிங்கம்
அரியலூர் துறையூர் பேருந்தில் குன்னம் நிறுத்தத்தில்இறங்கி, அங்கிருந்து வேப்பூர் செல்லும் பேருந்தில் பரவாய் என்னுமிடத்திற்குச் சென்றேன்.  ஊரின் நடுவில் மேடையில் புத்தர் சிலையினைக் கண்டேன். அங்கிருந்த திரு கமலக்கண்ணன், விழா நாட்களில் அச்சிலையைத் தண்ணீரால் சுத்தம் செய்து, பொட்டு வைத்து மாலைபோடுவதாகக் கூறினார். அவர் ஒகுளூரில் ஒரு புத்தர் சிலையும், பெருமத்தூரில் ஒரு புத்தர் சிலையும் இருப்பதாகக் கூறினார். தகவல்களைக் குறித்துக் கொண்டேன். அப்போது மாலை நேரமாகிவிட்டது. தொடர்ந்து செல்லமுடியுமோ என்ற நிலையில் யோசித்தபோது உள்ளூர் மக்கள் எனக்கு உதவி செய்தனர். பேருந்துக்காக நான் காத்திருந்தபோது பேருந்து வரத் தாமதமாகும் என்றும், புத்தரைப் பார்த்துவிட்டு திரும்புவதற்குள் இருட்டிவிடும் என்று கூறி அந்தப் பக்கம் வந்த பால் வண்டியில் ஒகுளூருக்கு என்னை அனுப்பிவைத்தனர்.

ஒகுளூர்
ஒகுளூர் புத்தர் (1999)
 புகைப்படம் ஜம்புலிங்கம்
பால் வண்டியில் வந்துகொண்டிருந்தபோது இந்த புத்தர் சிலையைப் பற்றி தமிழ்ப்பல்கலைக்கழக நூலகர் திரு கௌதமன் முன்னர் கூறியது நினைவிற்கு வந்தது. பால் குடுவைகளை ஓட்டுநர் இறக்க ஆரம்பித்தார். அங்கிருந்து புத்தர் சிலை இருக்கும் இடத்திற்கு விசாரித்துச் சென்றேன். அதற்கு முன்பாக அவரிடம் பேருந்து பற்றிய விவரம் கேட்டபோது அந்நேரம் எந்த பேருந்தும் வராது என்று கூறிவிட்டு, எனக்காகச் சற்று நேரம் காத்திருப்பதாகவும், தான் அருகிலுள்ள கடைகளுக்கு பால் தந்துவிட்டு வருவதற்குள் திரும்பும்படியும் அன்பாகக் கட்டளையிட்டார். மறுப்பேதுமின்றி தலையாட்டிவிட்டு புத்தரைக் காணச் சென்றேன். அங்கிருந்த மாணவர் திரு கே விஸ்வநாதன், "அந்த ஊரில் பிழைப்புக்காக வெளிநாடு செல்பவர்கள் செல்வதற்கு முன் அந்த புத்தருக்கு மாலை அணிவித்துவிட்டுச் செல்வதாக" கூறினார். புத்தரைப் புகைப்படம் எடுக்கவும் சற்று இருட்ட ஆரம்பித்தது. பால் வண்டி சத்தம் என்னை அழைக்கவே, அங்கிருந்து கிளம்பினேன். பால் வண்டியில் திட்டக்குடி பார்டர் என்ற இடத்திற்குத் திரும்பினேன். ஓட்டுநருக்கு நன்றி தெரிவித்துவிட்டு, அங்கிருந்து அரியலூர் வழியாகத் தஞ்சாவூர் வந்தடைந்தேன். பிறிதொரு பயணத்தின்போது பெருமத்தூர் மற்றும் பெரிய திருக்கோணம் செல்ல வேண்டும் என்ற சிந்தனை என்னைத் தொடர்ந்து கொண்டே வந்தது.

நன்றி
முனைவர் இல.தியாகராஜன், முனைவர் சந்திரகுமார், திரு இராஜ்மோகன், திரு பசுபதி, திரு கே.விஸ்வநாதன்,  திரு கௌதமன், மற்றும் பால் வேன் ஓட்டுநர்

Saturday, 1 November 2014

புத்தகயா 2014


அலகாபாத், திரிவேணி சங்கமம், கயா, புத்தகயா, காசி, மிர்சாபூர், ஹரித்வார், ரிஷிகேஷ் ஆகிய இடங்களுக்கு அக்டோபர் 2014 முதல் வாரம் தொடங்கி புனிதப்பயணம் மேற்கொண்டோம்.  அவ்விடங்களில் புத்தகயா பயணம் தொடர்பான புகைப்படங்களைப் பகிர்வதில் மகிழ்கிறேன். பயண அனுபவம் விரைவில் உங்களோடு பகிர்ந்துகொள்ளப்படும் என்பதைத் தெரிவிப்பதில் மகிழ்கிறேன்.
மகாபோதி கோயில் (நுழைவாயில்), புத்தகயா

மகாபோதி கோயில் (நுழைவாயில்)

பூமியைத்தொட்ட கோலத்திலுள்ள புத்தரை வழிபடும் பக்தர்கள்
  
ோயில் வளாகத்தில் ோதி மரம்

சித்தார்த்தர், புத்தர் ஆனதைக் குறிக்கும் கல்வெட்டு
ோதி மரத்தை வழிபடும் பக்தர்கள்
 
ோதி மரத்தை வழிபடும் புத்த பிக்கு

ோதி மரத்தருகில் பிக்குகளுடன் பக்தர்கள்
ோதி மரத்தருகில் புத்த பிக்குகளுடன் பக்தர்கள்
ோயில் வளாகத்தில் பக்தர்கள்
ோயில் வளாகம்
  
ோயில் வளாகத்தில் புத்தர் சிற்பங்கள்

ோயில் வளாகத்தில் புத்தர் சிற்பங்கள்
ோயில் வளாகம்



ோயில் வளாகம்

ோயில் வளாகம்

ோயில் வளாகத்தில் புத்தர் சிற்பம்

புத்தரை வணங்கிவிட்டுத் திரும்பல்
  
புத்தகயாவில் உள்ள மற்றொரு புத்தர் கோயில்

புத்தகயாவில் உள்ள மற்றொரு புத்தர் கோயில்


புத்தகயாவில் உள்ள பெரிய புத்தர் சிலை




புகைப்படங்கள் எடுக்க உதவி : திருமதி கண்மணி இராமமூர்ததி

 ---------------------------------------------------------------------------------------------------
விக்கிபீடியாவில் நான் எழுதியுள்ள கட்டுரைகளைக் காண பின்வரும்  இணைப்பினைச் சொடுக்கலாம். 
விக்கிபீடியாவில் தொடங்கிய கட்டுரைகள்
---------------------------------------------------------------------------------------------------

Wednesday, 1 October 2014

ஆசிய ஜோதி : தேசிக விநாயகம்பிள்ளை

கவிதை வடிவில் புத்தரைப் பற்றிய அரிய நூல். பௌத்தம் தொடர்பான ஆய்வில் அடியெடுத்து வைத்த காலத்தில் (1993வாக்கில்) இந்நூலைப் பற்றி நண்பர்களும், அறிஞர்களும் எடுத்துக்கூறியதைக் கேட்டு வாங்கிப் படிக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. அண்மையில் இந்நூலை மறுபடியும் படித்தேன். புத்தர் வரலாற்றைப் பற்றிய அரிய செய்திகள் கவிதைகளாக, படிப்பதற்கும் புரிந்துகொள்வதற்கும் எளிதான வகையில் அமைந்துள்ளது. நான் வாசித்ததைப் பகிர்வதில் மகிழ்கின்றேன்.

"நமது பழந்தமிழ் நூல்களில் புத்தரைப் பற்றியும், பௌத்த சமயத்தைப் பற்றியும் பல குறிப்புகள் காணப்படுகின்றன. எனினும் அவற்றைக் கொண்டு நாம் புத்தர் பெருமானுடைய வரலாற்றை முற்றிலும் அறிந்துகொள்ள இயலாது. அக்குறையைக் கவிமணியவர்களின் ஆசிய ஜோதி இப்பொழுது போக்கிவிட்டது. ஆங்கிலத்தில் எட்வின் அர்னால்டு ஆசிய ஜோதி (Light of Asia) என்றும் பெயரில் கவிதை நூல் வெளியிட்டிருக்கிறார். அந்நூலைத் தழுவி தமிழ் மணம் கமழக் கவிமணியவர்கள் பழகுதமிழில் பாடியளித்திருக்கிறார்கள்" என்ற குறிப்பு பதிப்புரையில் காணப்படுகிறது.


இந்நூல் புத்தர் அவதாரம், அருள் உரிமை, காதல் பிறந்த கதை, சித்தார்த்தன் கேட்ட தேவகீதம், சித்தார்த்தன் துறவு, புத்தரும் ஏழைச்சிறுவனும், கருணைக்கடல், புத்தரும் சுஜாதையும், புத்தரும் மகனிழந்த தாயும் என்ற ஒன்பது தலைப்புகளைக் கொண்டுள்ளது.

புத்தர் அவதாரம்
"வையகத்தில் உயிர்கள்மிக வாடக்கண்டேன்;
வழியறியாது அவைமயங்கி வருந்தக் கண்டேன்;
மெய்யிது என்று உய்யுநெறி காட்டி நன்மை
விளைவிப்பார் எவரையுமே கண்ணிற் காணேன்.........
 ........................
வானெழுந்து வளர்இமய மலையின் தென்பால்
வாழும் உயர் சாக்கியர்தம் மன்னனுக்கு
யானமொரு மகனாகச் செல்வேன்" என்றான்.
இமையவரை நோக்கி அருள் இறைவன் மாதோ!.......  (ப.9)

சித்தார்த்தன்
வந்தவர் யாவரும் வாழ்த்தி நின்றார்-திறை
வைத்தடி போற்றி வணங்கிநின்றார்;
சிந்தைக் கினிய திருமகனுக்கு-அவர்
சித்தார்த்தன் என்னவே நாமமிட்டார்............(ப.18)

அசித முனி உரைத்தல்
மன்னர் மன்னவ! மானிடத் தருவில்
ஆயிரம் ஆயிரம் ஆண்டுகட்கு அப்பால்
ஒருமுறை மலரும் ஒண்மலர் இதுவாம்
மலரிதன் மணமே அறிவின் மணமாய்
மனத்தின் மாசு மாற்றிடும் ஐயா!................(ப.19)

யசோதரையைக் காணல்
யசோதரை என்னும் யெவன குமாரி
நேரேதி ராக நிமிர்ந்து நோக்கி
வருவது கண்டு மன்னர் மகனும்
திடுக்கிட்டு உள்ளம் திகைப்புக் கொண்டனன்.
இதனை, பக்கம் நின்ற பலரும் கண்டனர்.........(ப.32)

ஆசை அறுத்திடல்
உலகின் உண்மையை நீ-இன்னும்
உணர்ந்திட வில்லை;
அலகில் கருணையால்-உயிரை
ஆளவந்தோனே!
அன்பருக்காக-ஆசை
அறுத்திட வேண்டும்;
துன்பம் நீங்கிடவே-அரசும்
துறந்திட வேண்டும்..........(ப.36)

விடைகொள்ளுதல்
வாடி வருந்தி மன்னுயி ரெல்லாம்
அடையும் துன்பம் அனைத்தும் ஒழிப்பேன்
என்று கூறி இரவில் இறங்கினன்,
நன்று நாடிய ஞானிசித் தார்த்தனே.........(ப.45)

கொல்லா விரதம்
அந்நாள் முதலாப் பின்னா ளெல்லாம்
மாதமும் மாரி வானம் பொழிந்தது;
நாடு செழித்தது; நகரம் சிறந்தது;
உண்மை யறியவும் உதய மாயது;
செம்மை வளர்ந்தது; தீமை தேய்ந்தது;
புத்தன் உரையைப் பொன்னுரை யாக
நித்தம் நித்தம் நினைத்த பயனாய்க்
கொல்லா விரதம் குவலயத்து
எல்லா உயிர்க்கும் இன்பளித் ததுவே! .........(ப.45)

87 பக்கங்களில் அரிய நிகழ்வுகளைக் கொண்டது இந்நூல். படிக்கப் படிக்க மனதில் பதியும் கருத்துக்களைக் கொண்டு, எளிமையான சொற்களில் கவிதை நடையிலுள்ள புத்தரின் வாழ்க்கை வரலாற்றை படித்து உணர்ந்து ரசிப்போம். நற்குணங்களைக் கடைபிடிப்போம்.

ஆசிய ஜோதி, தேசிகவிநாயகம்பிள்ளை,  பாரி நிலையம், 184, பிராட்வே, சென்னை 600 108, முதற்பதிப்பு 1941, 25ஆம் பதிப்பு 2000 

 ---------------------------------------------------------------------------------------------------
விக்கிபீடியாவில் நான் எழுதியுள்ள கட்டுரைகளைக் காண பின்வரும்  இணைப்பினைச் சொடுக்கலாம்.
விக்கிபீடியாவில் தொடங்கிய கட்டுரைகள்
---------------------------------------------------------------------------------------------------

Monday, 1 September 2014

பௌத்த சுவட்டைத் தேடி : குழுமூர், பெரம்பலூர் மாவட்டம்

ஜனவரி 2005
எனது ஆய்வினைப் பற்றி பத்திரிக்கைகளில் படித்து அறிமுகமானவர்களில் ஒருவர் திரு அரும்பாவூர் திரு செல்வபாண்டியன். தொலைபேசியில் தன்னை அறிமுகப்படுத்தி பேசியபோது பெரம்பலூர் மாவட்டத்தில் உள்ள புத்தர் சிலைகளைப் பற்றிக் கூறினார். அவர் கூறிய பட்டியலில் நான் பார்க்காதது செந்துறை வட்டத்தில் குழுமூர் என்னுமிடத்தில் உள்ள புத்தர் சிலை. எழுத்தாளர் பழமலய் அவர்கள் எழுதியுள்ள (இது எங்க சாமி, ஆனந்தவிகடன், 31.10.2004) கட்டுரையில் இச்சிலையைப் பற்றிக் கூறியுள்ளதாகத் தெரிவித்து, அதன் நறுக்கினை எனக்கு அனுப்பிவைத்திருந்தார்.

ஜுன் 2006
அந்த புத்தரைக் காணும் வாய்ப்பு கிடைக்க ஒரு வருடத்திற்கு மேலானது. தொலைபேசியில் தொடர்பு கொண்டபோது அவர் மருதையான்கோயில் என்ற பேருந்து நிறுத்தத்திற்கு வரக்கூறினார். அதன்படி தஞ்சாவூரிலிருந்து அரியலூர் சென்றுவிட்டு (அரியலூர்-செந்துறை-குழுமூர் பேருந்து வரத் தாமதமானதால்) அப்போது நின்றுகொண்டிருந்த திட்டக்குடி/பெரம்பலூர் பேருந்தில் சென்று மருதையான் கோயில் நிறுத்தத்தில் இறங்கினேன். அங்கிருந்து தொடர்புகொண்டபோது அவர் பைக்கில் வந்தார். அவருடன் துங்கபுரம் வழியாக குழுமூர் சென்றேன்.

புத்தர் சிலை இருந்த இடத்திற்கு அழைத்துச் சென்றார். சிலை இருந்த இடம் குப்பை மேடாக கழிவுகளுடன் காணப்பட்டது. சிலையை முற்றிலும் பார்க்கமுடியாதபடி ஒரு மரம் முறிந்து அதன்மேல் கிடந்தது.  நாங்கள் இருவரும் இடத்தைச் சுத்தம் செய்ய ஆயத்தமானபோது அருகிலுள்ளோர் வந்துவிட்டனர். அவர்கள் கிளைகளை வெட்டி, இடத்தைச் சுத்தம் செய்து எங்களுக்கு உதவி செய்தனர். இப்போதுதான் புத்தரை முழுமையாகக் காணமுடிந்தது. சோழ நாட்டில் காணப்படுகின்ற புத்தர் சிலைகளில் காணப்படும் கூறுகள் அச்சிலையில் இருந்தன. அமர்ந்த நிலையில் தியான கோலத்தில் சிலை அழகாக இருந்தது.
குழுமூர் புத்தர் (2006), புகைப்படம் பா.ஜம்புலிங்கம்
 உள்ளூரில் அந்த புத்தரைப் பற்றிச் சிறப்பாகப் பேசினர். "கெட்ட ஆவிகள் நெருங்காது. புத்த உள்ள இந்த ஊரில் இரவில் குழந்தைகளைத் தூழியில் போடலாம். நிம்மதியாகத் தூங்கும். புத்தர் நல்லதுதான் செய்வார். புத்தர் சிலை உள்ள ஊர் முழு ஊர். 32 சந்தி உள்ளது" என்றனர். திரு நடராஜன்பிள்ளை (வயது 88) "என் பெற்றோர் காலத்திலிருந்து இந்த சிலை உள்ளது. விளக்கு வைத்து பூசை செய்ததாகக் கூறுவர். பிறகு பூசை இல்லை" என்று ஆதங்கத்தோடு கூறினார். சிலையைப் புகைப்படம் எடுத்துவிட்டு அங்கிருந்து கிளம்பினோம், அவருடைய பைக்கிலேயே பெரம்பலூர் நோக்கி. அங்கு நாங்கள் எடுத்த புகைப்படத்தை டெவலப் செய்துவிட்டு இரவு அங்கிருந்து பேருந்தில் தஞ்சாவூர் வந்துசேர்ந்தேன். சில நாள்கள் கழித்து பத்திரிக்கைச் செய்தி கொடுத்து அச்செய்தி பெரும்பாலான பத்திரிக்கைகளில் வெளியானது.

ஜனவரி 2011
27.1.2011 அன்று தமிழ்ப்பல்கலைக்கழகத்திற்கு ஒரு ஆய்வரங்கத் தொடக்கவுரைக்காக வந்திருந்த திரு பழமலய் அவர்களை மரியாதை நிமித்தம் சந்தித்தேன். அப்போது அவர் குழுமூர் புத்தரின் தலை திருட்டுப் போனதாகக் கூறி வருத்தப்பட்டார்.  குழுமூர் புத்தரைப் பற்றிய செய்தி பத்திரிக்கைகளில் வந்தபோது என்னைப் பாராட்டி தொலைபேசியில் பேசியவர்களில் இவரும் ஒருவர். செய்தியைக் கேட்டதும் எனக்கு அதிர்ச்சியாக இருந்தது.

ஜுன் 2012
10.6.2012இல் The Hindu இதழில் வெளியான Buddha at the crossroads என்ற கட்டுரையில் குழுமூர் புத்தர் தலை இல்லாமல் இருப்பதாகக் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது.  வரலாற்றுத் தடயங்களை எந்த அளவு இழந்துகொண்டிருக்கின்றோம் என்பதை நினைத்தபோது வேதனையாக இருந்தது.

நன்றி
களப்பணியின்போது சிலை இருக்கும் இடத்திற்கு அழைத்துச்சென்று புகைப்படம் எடுத்ததோடு அதனை டெவலப் செய்து தந்து அனைத்து உதவிகளையும் செய்த திரு அரும்பாவூர் எம்.செல்வபாண்டியன், மற்றும் திரு முருகானந்தம், திரு சம்பந்தம் ஆகியோருக்கும் செய்தியினை வெளியிட்ட கீழ்க்கண்ட பத்திரிக்கைகளுக்கும் மனமார்ந்த நன்றி.

குழுமூரில் புத்தர் சிலை கண்டுபிடிப்பு, தினமணி, 26.6.2006
பெரம்பலூர் மாவட்டத்தில் புத்தர் சிலை கண்டுபிடிப்பு, தினத்தந்தி, 26.6.2006
பெரம்பலூர் மாவட்டத்தில் கிடைத்தது பழங்கால புத்தர் சிலை, தினமலர், 26.6.2006
Granite statue of Buddha identified in Perambalur district, The New Indian Express, 26.6.2006
Granite Buddha statue identified, The Hindu, 27.6.2006
தியான புத்தர் சிலை பெரம்பலூரில் கண்டெடுப்பு, தினகரன், 27.6.2006
---------------------------------------------------------------------------------------------------
வணக்கம். தமிழ் விக்கிப்பீடியாவில் நான் எழுதத் தொடங்கியது பற்றி தமிழ் விக்கிப்பீடியர் குழுமத்தில் திரு தென்காசி சுப்பிரமணியன் அவர்கள் பதிந்துள்ளார்.  என்னை மென்மேலும் எழுதவைக்கும் நான் 33 ஆண்டுகளாகப் பணியாற்றும் தமிழ்ப்பல்கலைக்கழகத்திற்கு இப்பதிவைச் சமர்ப்பிக்கின்றேன்.
என் முயற்சிக்குத் துணையாயிருக்கும் அனைத்து நண்பர்கள், ஆய்வாளர்கள், அறிஞர்கள், ஆசிரியர்கள், உறவினர்கள் உள்ளிட்ட அனைவருக்கும் என் நெஞ்சார்ந்த நன்றியைத் தெரிவிப்பதில் மகிழ்கிறேன்.
இணைப்பு:
பயனர் பக்கம் (முகநூல் கணக்கு இல்லாதவர்களுக்கு)
பயனர் பேச்சு
25ஆம் ஆண்டு பணி நிறைவுக்காகத் தமிழ்ப்பல்கலைக்கழகத் துணைவேந்தர் 
அவர்கள் ொன்னாடை அணிவித்துப் பாராட்டுகிறார், அருகில் பதிவாளர் அவர்கள்.
---------------------------------------------------------------------------------------------------
விக்கிபீடியாவில் நான் எழுதியுள்ள கட்டுரைகளைக் காண பின்வரும்  இணைப்பினைச் சொடுக்கலாம்.
விக்கிபீடியாவில் தொடங்கிய கட்டுரைகள்
---------------------------------------------------------------------------------------------------

Friday, 1 August 2014

ஆபுத்திர காவியம் : மு.கு.ஜகந்நாதராஜா

----------------------------------------------------------------------------------------------------------  
தஞ்சாவூரில் நடைபெற்ற எட்டாம் உலகத்தமிழ்நாட்டிற்கு வந்தபோது (1-5.1.1995) முதன்முதலாக பன்மொழிப்புலவர் மு.கு.ஜகந்நாதராஜா அவர்களைச் சந்திக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. எனது பௌத்த ஆய்வைப் பற்றி தெரிவித்தபோது மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்து அம்மாநாட்டில் அவர் அளிக்கவிருந்த சமண, பௌத்த தத்துவ வேறுபாடுகள் என்ற தலைப்பிலான கட்டுரையின் படியை என்னிடம் தந்து  வாழ்த்து தெரிவித்தார். எனது ஆய்வினை பாராட்டிய பெரியோரில் இவரும் ஒருவர். இவருடைய காவியத்தைப் படித்து, பகிர்வதில் பெருமையடைகின்றேன்.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------- 
பன்மொழிப்புலவர் மு.கு.ஜகந்நாதராஜா (ஜூலை 26, 1933  - டிசம்பர் 2, 2008) அவர்கள் எழுதியுள்ள ஆபுத்திரன் வரலாறு கூறும் காவியமான ஆபுத்திர காவியம் படித்தேன். முழுக்க முழுக்க காவிய நடையில் அமைந்துள்ள இந்நூலில் ஆபுத்திரனின் வரலாற்றைத் தந்துள்ளார் ஆசிரியர். முன்னுரையில் அவர் மணிமேகலையின் காவியச் சிறப்பை எடுத்துரைத்துள்ளார். "மணிமேகலை காவியம் மட்டுமே பசிக்கொடுமை பற்றியும் அதைத் தீர்க்க வேண்டும் என்றும் கூறுகிறது. உலகம் முழுதும் ஒன்றே எனும் உயர்ந்த கருத்தை நிலைநாட்ட உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. மணிமேகலையில் வரும் எந்தத் துணைப் பாத்திரங்களும், பசிப்பிணியை மையப்படுத்தியே படைக்கப்பட்டுள்ளன" (ப.12) என்றும், "காவிய உலகில் மணிமேகலைக்கு தனிச் சிறப்புண்டு" என்றும் "இதன் பெருமையை தமிழர்களைவிட பிற மொழியினர் மொழிபெயர்ப்பு மூலமாக அறிந்து பாராட்டியுள்ளனர்" என்றும் கூறுகிறார்.  

பன்மொழிப்புலவர் மு.கு.ஜகந்நாதராஜா
".......மணிமேகலையில் புத்தரைப் போற்றுகிறதே தவிர அவரது வாழ்க்கைச் சம்பவமோ, ஜாதகக் கதைகளையோ பற்றி குறிப்பிட்டாலும் அதனை மையப்படுத்தி காவியம் எழுதவில்லை. அது தனித்தன்மையுடைய மாதவியின் மகள் மணிமேகலையையும், ஆபுத்திரனையும், பசிக்கொடுமை போக்கும் ஆதிரை போன்ற துணைப் பாத்திரங்களையும் கொண்டு கதையமைக்கப்பட்டுள்ளது. உலகின் பசிப்பிணி நீக்கப்படவேண்டும் என்பதற்காவும், கதை சாவகம் முதலிய தீவுகளுக்குள்ளும் படர்வதால், உலகம் ஒன்று மானுட நேயம் ஒன்றே என்னும் உயர் கருத்தை உலகம் உணரவேண்டும் என்பதற்காகவும் சாத்தனார் இக்காவியத்தைப் படைத்தளித்தார் என்பது தெளிவாகிறது.........".

மணிமேகலை காவியத்தின் ஒரு பாத்திரமாகத் திகழும் ஆபுத்திரன் வரலாற்றில் சில புதிய புனைவுகளையும் சதுரிகா என்ற கற்பனைப் பாத்திரத்தையும் இணைத்து காவிய நெறிக்கேற்ப ஆக்கியுள்ளதாக ஆசிரியர் கூறுகிறார். தனது கையில் அமுத சுரபியிருந்தும் சாவகத் தீவினர் பசி நீக்க முடியாமல் போனதால் பட்டினி கிடந்து உயிர் நீத்த ஆபுத்திரன் வரலாறு உயர்ந்த தியாக சரிதமாகும். காவிய நடையில் உள்ள ஆபுத்திர காவியத்திலிருந்து சில பாடல்களைக் காண்போம்.


 

புத்திரனில்லாக் குறை நீங்கல் 
அத்தகைக் குழந்தை தன்னை
ஆபுத்தி ரப்பே ரளித்துப்
புத்திர னில்லாக் குறையைப்
போக்கின னாகிப் புலத்தில் 
வித்திய பயிரைக் காக்கும்
விழைவுறு முழுவன் போல
சத்திய சந்த னானோன்
சந்ததம் பேணி வளர்த்தான் (பாடல் 20)

இளமை
சுவடியுங் கையு மாகத்
தோன்றுவான் நூல்கள் முற்றும்
கவனமாய்ப் படிப்பான் பிறர்போல்
கல்லெடுத் தெறிந்து திரியான்
மவுனமா யிருப்பான் பயனில்
வார்த்தைக ளெவையும் சொல்லான்
புவனமே மாற்றும் சான்றோர்
போன்றவன் தோன்றி நின்றான் (பாடல் 26) 

ஆபுரத்திரன் மறைவு
முழுமதிக்கு முதல் நாளில் மூதறிஞன் அறவணனும்
பழுதிலாஆ புத்திரனும் பண்புடனே மவுனத்தில்
எழுதரிய சித்திரத்தின் எழிலுடனே இருவருமே
தொழுதகைய ராயிருந்தார் தூயமதி வணங்கியதே.

பலபடியாய்ப் பேசலென்னோ பாரகத்தின் பசிநீக்கக்
கலமதில்வந் தாமகனும் கண்மூடி மீளாத
புலனொடுங்கிப் போதியமர் புத்தனடி சேர்ந்திட்டான்
உலகெங்கும் சாந்தநிலை உற்றதுபோல் ஆனதுவே. (பாடல் 462)  

 அறவண அடிகள் அஞ்சலி
புத்தன்பெய ரில்பலவாம் புனிதகோயில் பலவுண்டு
இத்தரையில் பசிநீக்கி இரும்பசியோ டிறந்திட்டஆ
புத்திரற்கும் ஒருகோயில் புனிதமணி பல்லவத்தில்
இத்தினமே கட்டுவல்யான் எனநினைந்தான் அறவணனே (பாடல் 464) 

காவிய வடிவில் ஆபுத்திரன் வரலாற்றை படைத்த பன்மொழிப்புலவர் மு.கு.ஜகந்நாதராஜா அவர்களின் முயற்சியைப் பாராட்டி, இந்நூலைப் படிப்போமே. 

ஆபுத்திர காவியம், பன்மொழிப்புலவர் மு.கு.ஜகந்நாத ராஜா, ஜகந்நாதராஜா இலக்கிய தத்துவ ஆய்வு மற்றும் மொழிபெயர்ப்பு நிறுவன அறக்கட்டளை, 8, அங்கைய ராஜா தெரு, இராஜபாளையம் 626 117, தமிழ்நாடு, ஏப்ரல் 2008, ரூ.200, பக்.320 

Tuesday, 1 July 2014

பௌத்த சுவட்டைத் தேடி : தஞ்சாவூர் பரசுராமர் குளம்

8.6.2014 
இன்று மதியம் முதல் எனக்கு தொடர்ந்து நண்பர்களிடமிருந்தும், அறிஞர்களிடமிருந்தும் தொலைபேசி அழைப்புகள். "தஞ்சாவூரில் ஏதோ சமணர் சிலை கண்டுபிடித்துள்ளார்களாம், பார்த்தீர்களா? சிலர் புத்தர் என்றும் கூறிக்கொள்கிறார்கள்". தொடர்ந்து மாலை செய்தித்தாளில் 'தஞ்சையில் இன்று மீன் வலையில் சிக்கிய சாமி சிலைகளை அதிகாரிகள் மீட்டனர்' என்ற தலைப்பில் செய்திவெளியாகியிருந்தது.  வலையில் இரு சிலைகள் சிக்கியதாகவும் அதில் ஒன்று மகாவீரர் சிலை என்றும் இன்னொரு சிலை 11 முகங்களைக் கொண்ட பிரம்மமூர்த்தி சிலை என்றும் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது.

புகைப்படம் நன்றி  தி இந்து

செய்தியுடன் காணப்பட்ட புகைப்படத்தைப் பார்த்தபோதே ஒரு சிலை புத்தர் சிலை, மகாவீரர் சிலை அல்ல என்பதை உணரமுடிந்தது. 

9.6.2014
மறுநாள் காலையில் செய்தித்தாள்களில் தஞ்சாவூர் மருத்துவக்கல்லூரி சாலை ரெட்டிப்பாளையம் சாலையின் அருகில் உள்ள குளத்தில் (ராமநாதபுரம் ஊராட்சி, காமாட்சிபுரம் பகுதியில் உள்ள பரசுராமர் குளம்) மீனவர்கள் மீன் பிடித்துக்கொண்டிருந்தபோது மீனவர் வலையில் இரு சிலைகள் சிக்கியதாக செய்தி வெளியாகியிருந்தது. சில செய்தித்தாள்களில் முதலில் காணப்படுகின்ற சிலை சமணர் சிலை என குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. புகைப்படத்தைப் பார்த்தபோது முதலாவதாக உள்ளது புத்தர் சிற்பமென்பதும்,  சமண தீர்த்தங்கரர் சிற்பம் அல்ல என்பதும் உறுதியாகத் தெரிந்தது.

புத்தர், புகைப்படம் நன்றி  தி இந்து
 புத்தர் சிற்பத்தில் தலையில் காணப்படுகின்ற தீச்சுடர், நெற்றியில் திலகக்குறி இச்சிற்பத்தில் உள்ளன. உடல் முழுக்க ஆடை காணப்படுகிறது. வழக்கமாக புத்தர் சிற்பத்தில் காணப்படுகின்ற அமைதி தழுவும் கண்கள், புன்னகை சிந்தும் உதடுகள், நீண்டு தொங்கிய காதுகள் இச்சிற்பத்தில் காணப்படுகின்றன. தாமரைப்பீடத்தில் நின்ற நிலையில் காணப்படும் புத்தர் சிற்பங்களில் பொதுவாக வலது கை அபய முத்திரையுடனும், இடது கை வரத முத்திரையுடனும் காணப்படும். இச்சிற்பத்தில் வலது கை வரத முத்திரையுடன் உள்ளது. இடது கை மேலாடையைப் பிடித்த கோலத்தில் உள்ளது.


10.6.2014
பத்திரிக்கைகளில் செய்தியையும், புகைப்படங்களையும் பார்த்தபின் அச்சிற்பங்களை நேரில் பார்க்கவேண்டும் என்ற எண்ணம் தோன்றியது. செய்திகளின் அடிப்படையில் அச்சிற்பங்கள் தஞ்சாவூர் வட்டாட்சியர் அலுவலகத்தில் இருப்பதையறிந்து அங்கு சென்றேன். மாவட்டக் கருவூல அலுவலகத்தில் கண்காணிப்பாளராளப் பணியாற்றும் என் நண்பர் திரு முத்துக்குமரன் அவர்களும் உடன்வந்தார். என்னைப் பற்றியும், எனது ஆய்வைப் பற்றியும் அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டு அந்த சிற்பங்களை, குறிப்பாக அந்த புத்தர் சிற்பத்தை, பார்க்கவேண்டும் என்ற எனது ஆவலை வெளிப்படுத்தினேன். வட்டாட்சியர் பெருமனதுடன் இரு சிற்பங்களையும் கொணரவைத்தார். நேரில் சிற்பங்களைப் பார்த்தேன். சில செய்தித்தாள்களில் சமணர் என குறிப்பிட்டிருந்ததைப் பற்றி அவரிடம் கூறினேன். அவர் அச்சிற்பத்தை என்னிடம் காட்டியபோது அதில் புத்தர் என்றே குறிக்கப்பட்டிருந்தது. அதை அவரும் உறுதி செய்தார். அலுவலகத்தில் இருந்த சிற்பங்களைப் பார்க்க அனுமதி வழங்கிய வட்டாட்சியர் அவர்களுக்கு நன்றி கூறிவிட்டுக் கிளம்பினேன். 


நாகப்பட்டின புத்த செப்புத்திருமேனிகள்
சோழ நாட்டில் பௌத்தம் என்ற எனது ஆய்விற்காக வெளிநாடு மற்றும் இந்தியாவிலுள்ள அருங்காட்சிகளிலிருந்து பெறப்பட்ட நாகப்பட்டின புத்த செப்புத்திருமேனியில் காணப்படும் சில கூறுகளை தஞ்சாவூரில் காணப்பட்ட இச்சிற்பத்தில் காணமுடிந்தது. நின்ற நிலையிலுள்ள ஒரு நாகப்பட்டின புத்த செப்புத்திருமேனி தஞ்சாவூர் அரண்மனைக் கலைக்கூடத்தில் காட்சியில் உள்ளது. திரு அய்யம்பேட்டை செல்வராஜ் உதவியோடு மேற்கொண்ட களப்பணியின்போது ஒரு நாகப்பட்டின புத்தர் செப்புத்திருமேனியை அய்யம்பேட்டையில் காண முடிந்தது.  சென்னை அரசு அருங்காட்சியகத்தில் நாகப்பட்டின புத்த செப்புத்திருமேனிகள் அழகாக காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. இச்சிற்பத்தின் காலம் உறுதி செய்யப்படவேண்டும்.

நன்றி
ஐம்பொன் சிலைகள் குளத்தில் கண்டெடுப்பு, தினமலர், 9.6.2014
தஞ்சை அருகே குளத்தில் சாமி சிலைகள் கண்டெடுப்பு, மீன் பிடிக்க வலை விரித்தபோது சிக்கின, தினத்தந்தி, 9.6.2014
மீன் வலையில் சிக்கிய ஐம்பொன் புத்தர் சிலை, தி இந்து, 9.6.2014
தஞ்சை அருகே குளத்தில் புத்தர் சிலை மீன்பிடி வலையில் சிக்கியது, தினமணி, 9.6.2014
குளத்தில் மீனவர் வலையில் ஐம்பொன் சிலைகள் சிக்கியது, தினகரன், 9.6.2014

நன்றி
சிற்பங்களைப் பார்க்க உதவிய தஞ்சாவூர் வட்டாட்சியர் திரு இரா.காமராஜ் அவர்களுக்கும், உடன் வந்த மாவட்டக் கருவூல அலுவலகக் கண்காணிப்பாளர் திரு முத்துக்குமரன் அவர்களுக்கும் நன்றி.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
புத்தர் அறவுரை 

விழிப்புடன் இருத்தல் இறவாமைக்கு வழி. விழிப்பின்றியிருத்தல் இறப்பிற்-கு வழி. விழிப்புணர்வுடையோர் இறப்பதில்லை. விழிப்புணர்வற்றோர் இறந்தாரைப் போல்வர்.
இவ்வேறுபாட்டினைத் தெளிந்த அறிஞர்கள் விழிப்புணர்வில் முனைப்புடன் உள்ளனர். அவ்விழிப்புணர்வில் உவப்புற்று (மேலும் மேலும் அந்நிலையிலிருந்து) உயர்நிலை அடைகின்றனர்.
விடா முயற்சியுடன், தவறாது, உறுதியுடன் ஆழ்ந்து தவம் செய்யும் சான்றோர் நிர்வாணம் என்னும் (முழுமையான) பாதுகாப்பினை அடைகின்றனர். 
-தம்ம பதம்  21-23


சூழல்

மாகந்தியா என்னும், பொறாமை கொண்ட கோசாம்பி அரசி நிரபராதியான தன் மாற்றாள் சாமாவதியைப் பொய்க் குற்றம் சாட்டி உயிரோடு எரித்துவிட்டாள். இக்கொடூரக் கொலையை அறிந்த அரசன் மாகந்திக்கு மரண தண்டனை அளித்து தண்டித்தான். பிக்குகள் இவ்விருவரில் உண்மையில் இறந்ததாகக் கருதப்படவேண்டியது யார், இறவாமையை உடையவர் யார் என அறிந்துகொள்ள விரும்பி, புத்தரை அணுகிக் கேட்டனர். புத்தரும், மாகந்தியே இறந்தாளாகக் கருதத்தக்கவள். சாமாவதி போன்ற விழிப்புணர்வினர் இறந்தாராகக் கருதத்தக்கவரல்லர் எனக் கூறினார். 

(தம்ம பதம், தமிழாக்கம்: நா.செயப்பிரகாசு, தமிழ்ப்பல்கலைக்கழகம், தஞ்சாவூர், 2002)  

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

In search of imprints of Buddha: Thanjavur

During June 2014 it was reported that two sculptures were found in Thanjavur. While one was referred to Buddha (in some newspapers it was reported as Jain Tirtankara) other sculpture was as Brahmamurthi. In order to know the facts the sculptures were in person. While the first one was confirmed as Buddha the other one could not be identfied. The Buddha sculpture had the iconographical aspects of Nagapattinam Buddha bronzes. The period could not be ascertained.  
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 

Sunday, 1 June 2014

கௌதம புத்தர் (உரைநடை நாடகம்): கு.வெ.பாலசுப்பிரமணியன்

 முனைவர் கு.வெ.பாலசுப்பிரமணியன் அவர்கள் எழுதியுள்ள  கௌதம புத்தர் (உரைநடை நாடகம்) என்ற நூல் மூலமாக நம்மை நிகழ்வுகள் நடந்த இடத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறார். வரலாற்றுக் கதைச்சுருக்கத்தைத் தொடர்ந்து (பக்.13-16) நாடக உறுப்பினர்களை அறிமுகப்படுத்துகின்றார் ஆசிரியர் (பக்.17-18). காட்சியின் தொடக்கத்தில் புத்தரின் அறநெறிகளைத் தம்ம பதம், மஜ்ஜிம நிகாயம், சம்யுக்த நிகாயம், அங்குத்த நிகாயம், சுத்த பிடகம், மணிமேகலை,  சுத்த நிகாயம் போன்ற நூல்களிலிருந்து  தந்துள்ளார். புத்தரைக் குறித்துப் பல நூல்களிலும் கிடைத்த ஆதாரங்களின் அடிப்படையிலேயே இந்நாடகத்தை உருவாக்கியுள்ளதாகவும், நிகழ்ச்சிகளில் தன் கற்பனைக்கு இடமில்லை என்றும், உரையாடலில் பாத்திரத்தைச் செழுமைப்ப்டுத்த மொழிநடையில் தன் கற்பனை தன்னுடைய அனுமதி இல்லாமல் நுழைந்திருக்கலாம் என்று முன்னுரையில் குறிப்பிடுகிறார்.24 காட்சிகளில் புத்தரின் வாழ்வினை மிகவும் இயல்பாக வெளிப்படுத்துகின்றார்.

முனைவர் கு.வெ.பாலசுப்பிரமணியன்
 ஒவ்வொரு காட்சிக்குள் நுழையும்போதும் படிக்கின்ற உணர்வைவிட களத்தில் இருப்பதைப் போன்ற உணர்வு ஏற்படுகின்றது.  இந்த உரைநடை நாடகத்திலிருந்து சில நிகழ்வுகளைக் காண நாம் 2500 ஆண்டுகள் பின்னோக்கிச் செல்வோம். 

 

பிறக்கப்போகும் குழந்தையை நினைத்து தாய் மகிழ்தல் (ப.21)
மாயாதேவி : (தன்னுள்) என் வயிற்றில் கருத்தோன்றிப் பத்து மாதங்கள் ஆகிவிட்டன. என் உள்ளம் மகிழ்ச்சியில் நிறைந்துள்ளது. எண்ணப் பறவைகள் சலசலக்காமல் என் உள்ளக்கூட்டில் தெளிவாயுள்ளன. இது போன்ற அமைதியையும் சாந்தத்தையும் என் வாழ்நாளில் கண்டதில்லை. என்னைக் காணும் பெரியோரெல்லாம் என் வயிற்றை நோக்கிக் கைகுவித்து வணங்குகின்றனர். வயிற்றில் வளரும் கருவைக் குறித்து மருத்துவச்சி, 'அம்மா! இந்தக் குழந்தை உறங்குவதாகத் தெரியவில்லை. ஏதோ தியானத்தில் இருப்பதுபோலவே இருக்கிறது' என்றாள்.

அசித முனிவர், குழந்தையின் பெருமை கூறல் (ப.24)
அசிதர்: அரசியாரே! இக்குழந்தை என்னை வணங்குதல் தகாது! நானே இதனை வணங்குதல் வேண்டும். இக்குழந்தையை வையகமே வணங்கும்! வானகமும் வணங்கும்.
சுத்தோதனர்:பெருமானே! எனக்குப் பின் இந்த நாட்டை ஆள்வானா என் மகன்?
அசிதர்: உலகையே ஆளப்போகும் ஒரு பிறவிப் பெருமையைச் சின்னச் சிமிழுக்குள் அடைக்க முயலுகிறாயே! அரசே! இக்குழந்தை மண்ணுலகம் பெற்ற துயரெலாம் நீக்கும். அறவாழி என்னும் தருமச் சக்கரத்தை இவ்வுலகம் முழுவதும் செலுத்தும்! தருமதேவதை இவ்வுருத்தாங்கி வந்துள்ளது! இதனை வணங்கி விடை பெறுகிறேன்.
இக்குழந்தை என்னை வணங்குதல் தகாது! நானே இதனை வணங்குதல் வேண்டும். இக்குழந்தையை வையகமே வணங்கும்! வானகமும் வணங்கும்.

சித்தார்த்தனின் துயிலைக் கலைத்து ஒரு குரல் கூறுவது (ப.40)
ஒரு குரல்: சித்தார்த்தனே! பயணத்தைத் தொடங்குவதில் என்ன தயக்கம்? இதயத்தை வருடும் இன்பப் பாடல்களில் மயக்கம் கொண்டாயா? சலங்கை ஒலியோடு பஞ்சுப் பாதங்கள் பயிலும் தாளகதிகளில் மனம் போக்கினையா? இவையெல்லாம் ஓய்ந்தால்...இரவின் இருளில் எது உண்மை? புலன்களுக்குத் தீனி போடுவதிலேயே வாழ்நாள் கழிய வேண்டுமா? உறக்கம் ஒத்திகை என்பதை உணரமாட்டாயா......

தனக்கு மகன் பிறந்த செய்தியைக் கேட்டபோது கூறல் (ப.45)
சித்தார்த்தன்: (தனக்குள்) பிறப்பெனின் பிணியும் மூப்பும் சாக்காடும் உண்டே! இவையெலாம் இல்லையென்றிருந்த இருள் இன்றே விலகிற்று! இந்நிலையில் மகன் பிறந்துள்ளான். புதிய விலங்கொன்று என்னைப் பூட்டி இருக்கிறது! பொறுமையாய்ப் பார்ப்போம். 

உறங்கும் யசோதரையையும் மகனையும் பார்த்துக் கூறல் (ப.47)
சித்தார்த்தன்: யசோதரை! என் உயிர்ப்பாரம் சுமந்தவளே! உன்மேல் அன்பில்லாமல் நான் போகவில்லை! மயக்கத்தில் இருக்கும் மானுடம் சிக்கிய மாய வலையை அகற்றவே நான் போகிறேன்; காம தகனம் செய்த பின்னும் நீ என் நினைவில் நீங்காதவள்!  புலன்களைத் தாண்டி நான் உன்னை நேசிக்கிறேன்!  பவித்திரமான உன்னை நெஞ்சில் வைத்துப் பூஜிக்கிறேன். என்னை மன்னித்துவிடு!
(இராகுலனை நோக்கி)
வியாகுலம் கொண்ட வேளையில் இராகுலன் வந்தான். மன்னுயிர் எல்லாம் வாழவே நான் இந்த வைராக்கியம் கொண்டேன். பாசமும் பந்தமும் என் கண்களை மறைத்திடல் கூடாது. மனைவியையும் மகனையும் பார்க்கப் பார்க்க மனம் சலனமுறும். புறப்படுகிறேன்......

தவம் இருக்கும்போது ஆடு மேய்ப்பவன் வரல் (ப.51)
சித்தார்த்தன்: (எழுந்து உட்கார்ந்து) தம்பீ! கலயத்தில் கொஞ்சம் பாலைக் கறந்து தாயேன்!
ஆடு மேய்ப்பவன்: ஐயையோ ஆகாதுங்க! நான் பிறப்பாலே தாழ்ந்த சாதிங்க ஐயா! தீட்டுங்க ஐயா! என் கலயம், கை, என் உடம்பு எல்லாம் பட்டால் தீட்டுங்க!
சித்தார்த்தன்: நன்றாகத் தீட்டியிருக்கிறார்கள்! வருணாச்சிரம வாளை நன்றாகத் தீட்டியிருக்கிறார்கள். அது தெரியாமல் பாவம் நீ இன்னும் தீட்டுங்க என்கிறாய். தம்பீ! நீ கறக்கும் பால் தீட்டு இல்லை! நீ வளர்க்கும் ஐந்தறிவு ஆடு, மாடு இவை துட்டு இல்லை. உன்னைப் போலொரு தொழிலாளி விதைத்து அறுவடை செய்யும் தானியம் தீட்டு இல்லை. காய் கனி தீட்டு இல்லை. தொழிலாளிகள் உருவாக்கும் பட்டாடைகள், பொன் நகைகள், வெள்ளிப் பாத்திரங்கள் எல்லாம் தீட்டு இல்லை. இவையெல்லாம் துட்டு என்றால் இவ்வுலகம் என்ன ஆவது? மேலே இருப்பவர்களின் பிழைப்பு நடக்குமா? தம்பீ வா! உன்னை நான் தழுவிக் கொள்கிறேன்! தீட்டு என்ன னெசய்கிறது என்று பார்ப்போம். (அவர் தழுவிக்கொண்டு கண்ணீர் உருக்குகிறார்).

குறிக்கோளை அடைய உறுதிகொள்ளல், அடைதல் (ப.55)
கௌதமர்: இந்தப் போதி மரத்தின் கீழிருந்து ஆழ்நிலைத் தவம புரிந்து புத்த நிலை அடையாமல் இங்கிருந்து செல்லேன், என் குறிக்கோளை அடைந்தே தீருவேன். 
(பேய்க்காற்று, சூறாவளி, மரங்கள் முறிந்து வீழ்கின்றன. பௌர்ணமி நிலவு தேம்புகிறது; விண்மீன்கள் அலைவுறுகின்றன).
கௌதமர்: மன்மதனே! உன் மாயவலையில் நான் சிக்கமாட்டேன்; நீ என்னை அச்சுறுத்த முடியாது. திட சித்தம் உடையவன் நான். உன்னுடைய மயக்கும் சேனைகளை எனது நன்ஞானம், நற்காட்சி ஆகியவை எதிர்கொள்ளும். காம தகனம் செய்தவன் நான்; வெகுளி மயக்கம் விட்டவன் நான். உனது ஆற்றல் என்னிடம் செல்லாது. போ! போய்விடு.
(மன்மதன் தோற்றுப்போகிறான். விசாகப் பௌர்ணமியில் கௌதமர் புத்த ஞானம் எய்துகிறார்.முற்பிறப்புகளை அறிகின்றார். பௌத்த சமயத்தின் உயிர் நாடியான நால்வகைச் சத்தியங்களையும் பன்னிரண்டு நிதானங்களையும் வகுத்து அவற்றை உலகுக்கு உணர்த்தும் ததாகதர் ஆகிறார்; தன் சீடர்களுக்குத் தாமறிந்த ஞானத்தை விரித்துரைக்கிறார்).

 பரிநிர்வாணம் அடைதல் (ப.95)
ஆனந்தத தேரர்: ததாகதரே! இறைச்சி உணவு உங்களுக்கு இடையூறு தந்துவிட்டது!அதை உண்ணாமல் இருந்திருந்தால்...
புத்தர்:  இல்லை ஆனந்தா! அதை நான் உள்ளத்தால் உண்ணவில்லை! யாராவது சுந்தன் படைத்த உணவால் ததாகதர் இறந்துவிட்டார் என்று சொன்னால் அவ்வாறில்லையென்று சொல்! முன்பு ஒரு நாள் சுஜாதை கொடுத்த பாலுணவையும் சுந்தன் படைத்த இறைச்சி உணவையும் ததாகதர் ஒன்றாகவே கருதினார் என்று சொல். நம் பயணம் தொடரட்டும்!.......

(குசீ நகரை அடுத்துள்ள ஒரு சோலையில் இரண்டு பெரிய சால மரங்களுக்குடையே புத்தர் சாய்ந்து படுத்துக்கொள்கிறார். நாலா திசைகளிலிருந்தும் பிக்குகுளும், சான்றோர்களும் தாய்மார்களும் புத்தர் வீடுபேறு பெறப்போவதை அறிந்து வந்து ஆயிரக்கணக்கில் கூடுகின்றனர். புத்தர் அருள் கனிந்த நோக்கால் அவர்களைப் பார்க்கிறார்).
புத்தர்:  பிக்குகளே! தோன்றிய எதுவும் அழிந்தே தீரும்; ஊக்கம் குறையாமல் உறுதி தளராமல் வீடு பெறு பெற முயலுங்கள்!
(இரவின் கடையாம மணி ஒலி காற்றில் தவழ்ந்து வருகிறது. ததாகதர் பரி நிர்வாணம் எனப்பெறும் வீடுபேறடைகிறார்).

சித்தார்த்தர், புத்தரான வரலாற்றை உரைநாடகமாகப் பார்க்கவும், உணரவும், அனுபவிக்கவும் இந்நூலை வாசிக்க அன்போடு அழைக்கிறேன்.

கௌதம புத்தர் (உரைநடை நாடகம்), முனைவர் கு.வெ.பாலசுப்பிரமணியன், அய்யா நிலையம் (அலைபேசி 9443007623), 1603, ஆரோக்கிய நகர், ஐந்தாம் தெரு, E.B.காலனி, நாஞ்சிக்கோட்டை சாலை, தஞ்சாவூர் 613 006, ரூ.60, பிப்ரவரி 2013 இரண்டாம் பதிப்பு,  96 பக்கங்கள்.

பௌத்தம் தொடர்பாக முன்னர் படித்த நூல்கள்
தமிழ்ப்பண்பாட்டில் பௌத்தம் : பிக்கு போதிபாலா, க.ஜெயபாலன், இ.அன்பன்
தமிழ் அற இலக்கியங்களும், பௌத்த சமண அறங்களும்: முனைவர் சு.மாதவன்
தம்ம பதம் (கவிதை வடிவில்) : யாழன் ஆதி
பௌத்த சமயக் கலை வரலாறு : முனைவர் கு.சேதுராமன்
Archaeological atlas of the antique remains of Buddhism in Tamil Nadu : Dr K.Sivaramalingam

Thursday, 1 May 2014

தமிழ்ப் பண்பாட்டில் பௌத்தம் : பிக்கு போதிபாலா, க.ஜெயபாலன், இ.அன்பன்

பௌத்தம் தொடர்பாக பதிவுகள் அருகிவரும் இக்காலக்கட்டத்தில் வெளியாகியுள்ள ஓர் அரிய நூல் தமிழ்ப்பண்பாட்டில் பௌத்தம்.  24.3.2013இல் சென்னையில் தமிழ்ப்பண்பாட்டில் பௌத்தம் என்ற தலைப்பில் நடைபெற்ற பன்னாட்டுக் கருத்தரங்கக் கட்டுரைகளின் தொகுப்பான இந்நூல் 35 தமிழ்க்கட்டுரைகளையும், 5 ஆங்கிலக் கட்டுரைகளையும் கொண்டுள்ளது. இக்கருத்தரங்கம் பின்வரும் நோக்கங்களை மையப்படுத்தி நடத்தப்பட்டதாக தொகுப்பாளர் உரையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது:

"உலகம் முழுவதும் இன்றைக்குப் பௌத்தம் உள்ளது. உலகம் முழுவதும் பௌத்தம் பரவிடச் செய்தவர்கள் தமிழர்களே. தமிழக பௌத்த அறிஞர்கள்தான் பாலி மொழியில் பௌத்த மறைகளுக்குச் சிறந்த உரைகளை வகுத்துள்ளனர். இந்த உண்மைகளைத் தமிழர்களும் உணரவில்லை. தமிழரல்லாதாரும் பெருமளவில் அறியவில்லை. இதை நீக்கியாக வேண்டும். இலங்கை, பர்மா (மியான்மர்), திபெத், தாய்வான், சீன நாடுகளில் இன்றைக்கும் தமிழர்கள் எழுதிய பாலி நூல்கள் பாதுகாக்கப்படுகின்றன. இந்தியாவில் மட்டுமே பௌத்தம் தொடர்பான பல சமஸ்க்ருத நூல்கள் அழிக்கப்பட்டன. இவைகளை உலகம் அறியவேண்டும். இக்கருத்தரங்க ஆய்வுக்கட்டுரைகள் உலகத்திற்கே பௌத்தத்தைப் போதித்தவர்கள் தமிழர்களே என்று மெய்ப்பிக்கிறது. எனவே, பௌத்தத்தை மீண்டும் மீட்டெடுக்கவேண்டும். அது தமிழ்ச் சமூக மறுமலர்ச்சிக்குப் பல வகைகளில் வித்திடும்". (ப.III)
 

பௌத்தம் தொடர்பான பல்வேறு தளங்களில் ஒரு சிறப்பான பரந்துபட்ட பார்வையைத் தருகிறது இந்நூல். பௌத்தம் என்ற நிலையில் அனைத்து வகைப் பொருண்மைகளும் இடம்பெற்றுள்ள முறை நூலின் சிறப்பை மேம்படுத்துகிறது. 25 நூற்றாண்டு காலப் பௌத்தத்தை மிகவும் தெளிவாகத் தொகுத்து முன்வைத்துள்ள விதம் பாராட்டத்தக்க வகையில் உள்ளது. 

பௌத்தம் தொடர்பான பதிவுகள் ஆரம்பித்த காலம் முதல் அண்மையில் இத்துறையில் மேற்கொள்ளப்பட்ட பணிகள் வரை அனைத்தும் நுணுகி ஆராயப்பட்டுள்ளன. பௌத்தம் தொடர்பான பணிகளை மேற்கொள்ளும் நபர்களையும், அமைப்புகளையும் பற்றி தந்துள்ள முறையில் பௌத்த வரலாறு பற்றிய கையேடாக அமைந்துள்ளது இந்நூல். அசோகர் காலம் தொடங்கி இன்றைய ஆய்வாளர் மேற்கொண்டுள்ள ஆய்வு வரை மிகவும் துல்லியமாகவும், நிதர்சனமாகவும் தரப்பட்டுள்ள விதம் படிப்பவர் மனதில் பௌத்தம் பற்றிய தேடலுக்கான சிறப்பான விடையாக அமைகின்றது.

பண்பாடு (கட்டுரை எண்.1,2,20,24,29,35,38), கலை (3,17,36), இலக்கியம் (4,8,9,10,13,16,18,21,25,28,37,39), காப்பியம் (5,6,7) சமயம் (11,12,14,30,31,32,40), மொழி (15), தத்துவம் (19, 23), வரலாறு (22,26,27,33,34) என்ற பல்வேறு நிலைகளில் அமைந்துள்ள கட்டுரைகளில் அறிஞர்களின் புலமையையும் தேர்ச்சியையும் முழுமையாகக் காணமுடிகிறது.

நவீன பௌத்த இலக்கிய வரலாறு (பக்கம்.33), அசோகர் காலப் பௌத்தம் (ப.204), அண்மையில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட புத்தர் சிலை (ப.153), தமிழ்ப்பண்பாட்டில் பௌத்தம் (பக்.1, 184), இரட்டைக் காப்பியங்கள் தொடங்கி (ப.45) இன்று வரை பௌத்தம் (ப.253), அயோத்திதாசரின் தமிழ்ப் பௌத்தம் (ப.139) என்று பல்வேறு நிலைகளில் பௌத்தம் தொடர்பான எவ்வித விடுபாடுமின்றி விவாதிக்கப்பட்டுள்ள விதம் இத்துறையில் இதுவரை மேற்கொள்ளப்பட்ட சாதனைகளையும் இனி மேற்கொள்ளப்பட வேண்டிய பொறுப்புகளையும் எடுத்துரைக்கிறது. 

பௌத்தம் தொடர்பான முழுமையான நூல் இல்லை என்றும், பௌத்தத்தில் எழுதுவதற்கு எவரும் இல்லை என்றும் கூறிக்கொள்வோர் இந்நூலை அவசியம் பார்க்க வேண்டும், படிக்கவேண்டும், உணரவேண்டும்.

இவையனைத்திற்கும் முத்தாய்ப்பாக கருத்தரங்கைச் செம்மையாக நடத்தி அதில் படிக்கப்பட்ட கட்டுரைகளைச் செப்பம் செய்து அரிதின் முயன்று நூல் வடிவம் தந்து சிறப்பாகப் பணியை முடித்துள்ள அனைவரும் பாராட்டுக்குரியவர்கள் ஆவர். அண்மைக்காலத்தில் இவ்வாறாக ஒரு நூல் பௌத்தம் தொடர்பாக வெளிவந்துள்ளது பௌத்த அறிஞர்களுக்கும், ஆய்வாளர்களுக்கும், ஆர்வலர்களுக்கும், பொதுமக்களுக்கும் ஒரு வரப்பிரசாதம். 

ஓர் அரிய, பெரிய பணியை மேற்கொள்ளும்போது சிறு குறைகள் இருப்பது தவிர்க்கமுடியாததாகிறது. அந்நிலையில் கட்டுரை எண்.39இன் தொடர்ச்சியே கட்டுரை எண்.40 ஆகும். கட்டுரை எண்.42 (41 அல்ல) கருத்தரங்க நிறைவரங்கம் தொடர்பானது. தமிழ்ப்பண்பாட்டில் பௌத்தம் என்ற தலைப்பிலான கட்டுரைத் தொகுப்பான இந்நூலின் முகப்பட்டையிலும், பின் அட்டையிலும் கருத்தரங்கத் தலைப்பான தமிழ்ப்பண்பாட்டில் பௌத்தம் என்பது தொடர்பான கருத்தை உணர்த்தும் வகையில் தமிழகத்தைச் சேர்ந்த புத்தர் சிலைகள், சிற்பங்கள் அல்லது ஓவியங்களை வெளியிட்டிருந்தால் இன்னும் சிறப்பாக இருந்திருக்கும். 

நிறைவாக, நிறைகளை நோக்கும்போது குறைகள் மிகக் குறைவே என்பதை மனதில் கொள்வோம். பன்முகப் பார்வையில் பல நூற்றாண்டு காலப் பௌத்தத்தின் பெருமையை உணர்த்தும் இந்நூலைப் படிப்போம். பாதுகாப்போம்.

நூல் :                               தமிழ்ப்பண்பாட்டில் பௌத்தம்
தொகுப்பாசிரியர்கள்:   முனைவர் பிக்கு போதிபாலா,
                                         முனைவர் க.ஜெயபாலன், 
                                          உபாசகர் இ.அன்பன்
பதிப்பகம் :                       காவ்யா,  16, இரண்டாம் குறுக்குத்தெரு, 
                                          டிரஸ்ட்புரம்,  கோடம்பாக்கம், சென்னை 600 024                
தொலைபேசி :               044-23726882, 9840480232
பக்கங்கள் :                     VIII+381 = 389
விலை :                           ரூ.350


-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
இக்கருத்தரங்கில் களப்பணியில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட புத்தர் சிலைகள் (1993-2012) என்ற தலைப்பில் எனது கட்டுரை (கட்டுரை எண்.17) அளிக்கப்பட்டது. 2012வரை திருவாரூர் (6 புத்தர் சிலைகள்), தஞ்சாவூர் (3), திருச்சி (2), பெரம்பலூர் (1) மாவட்டங்களை உள்ளடக்கிய சோழ நாட்டிலும் (12), இராமநாதபுரம் (1) மற்றும் கடலூர் (1) பகுதியிலும் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட 14 புத்தர் சிலைகளைப் பற்றி அக்கட்டுரையில் ஆராயப்பட்டுள்ளன.  
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

14.05.2014 அன்று புத்த பூர்ணிமா
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------   

பௌத்தம் தொடர்பாக முன்னர் படித்த நூல்கள்
பௌத்த சமயக் கலை வரலாறு : முனைவர் கு.சேதுராமன்

3.6.2014இல் மேம்படுத்தப்பட்டது.
    

Tuesday, 15 April 2014

In search of imprints of Buddhism: Perandakottai, Thanjavur district


DECEMBER 1999
Archaeologist Mr K. Sridharan, who was instrumental in  helping me to identify a Buddha with moustache in Mangalam, Trichy district, was one among the scholars who were helping to my research. The newspaper clipping of 1978 of The Mail (date not available) sent by him helped me to locate a head of Buddha statue in Perantakottai, situated on the Thanjavur-Mannargudi road, at a distance of 12 km from Thanjavur.      


THE MAIL clipping of 1978 sent by Mr K.Sridharan
From the newspaper clipping it was learnt that a Buddha statue of 11th century CE was identified by the State Archaeology of Government of Tamil Nadu. In the accompanying photograph a head of Buddha was found. Based on the information sent by him I went to Perantakottai (next to Kattur and Padikkolam bus stops) on the Thanjavur-Vaduvur town bus. When I enquired about the Buddha I could not get any information. I continued my enquiry and continued to walk. When I asked for Buddha the locals looked me surpisingly. Still I had a doubt whether it would be possible to locate the Buddha which was identified two decades ago.  

Later I started questioning in a different way. "Is there any Ayyanar or Karuppan Samy?" Pat came reply. One person asked me, "Are you asking about Samban?" His question answered my doubt. He said, "Just go through the route. You will find the Samban". When I asked him to clarify if it was a man or statue, he politely said, "Go there". After sometime I reached very near to the place. I started searching for the Buddha but could not able to find. Continuous walking forced me to take some  rest. I sat there for some time. I would not  leave the place till I saw the Buddha. At that time another person came there. He asked me, "Do you come here to see Samban?" Though I had in mind to tell him that I came there to see Buddha I changed my stance and said, "Yes. I came to see Samban". He took me to a nearby place and showed me the statue. It was the head of the Buddha which I saw in the newspaper clipping. Flames were found broken. Tilak mark was found on the forehead of the Buddha. He informed me that they were worshipping the statue as Samban. He also told me that the place in which the statue was found was known as Sambankoil (Temple of Samban).        


Perandakottai Buddha (1999), Photo: B.Jambulingam
In the Chola country Buddha is worshipped in many places including Ayyampet, Ayiraveli Ayilur, Ullikottai, Ogulur, Karur, Killiyur, Pattiswaram, Paravai, Pushpavanam, Buddhamangalam, Puthur, Perantakottai, Perunjeri, Mangalam, Mannargudi, Manambadi, Vikramangalam, Vikramam and Vellanur. In Ayyampet Buddha is worshipped as Munisvaran and in Perunjeri as Rishi. 

MAY 2004
When Mr D.Ravikumar of Kalacchuvadu and Mr S.Anand of  Outlook came to see me in connection with my research, I took them to many places in the Chola country where Buddha statues were found. At that time the Buddha was under worship.

MAY 2010
When Mr Kombai Anvar of Yathum came to see me for taking a documentary on Buddhism under the title of "In search of roots" we had the chance of visiting Perandakottai and came to know that the locals were worshipping the Buddha.

APRIL 2014
During the field work of Mr Mani.Maaran, Tamil Pandit of Thanjavur Saraswathi Mahal Library I accompanied him. After completing the field study, on return, we went to Perandakottai. Though I had been to Perandakottai many time, I could not able to identify the place where the head of Buddha was found. On enquiry I came to know about the location we went there. After passing through the fields we reached the spot and saw the Buddha. Locals informed that they came to know from somebody that remaining part of the statue was found near to that place. We could not able to locate it. After 15 years I had the privilege of the seeing the Buddha once again. After thanking the local people we returned.        





 

 

Perandakottai Buddha (2014), Photo: B.Jambulingam
B.Jambulingam alongwith Perandakottai Buddha (2014), Photo: Mr.Mani.Maaran
 Mr Ayyampet Selvaraj once informed about the prevalence of a head of Buddha in Vayyacheri near Ayyampet. During field study I have seen such head of Buddha in Muzhaiyur near Pattiswaram and Kudavasal. Perandakottai Buddha has a special place because only here the Buddha is worshipped. 

ACKNOWLEDGEMENT
My thanks are due to 
Mr K.Sridharan for giving me the newspaper clipping of THE MAIL
Mr Kattur Rajendran for helping me during field study 
Mr Mani.Maaran for accompanying and taking photographs
Mr Panneerselvam 


 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 
பௌத்த சுவட்டைத் தேடி: பெரண்டாக்கோட்டை
1978இல் The Mail இதழில் வெளியான பெரண்டாக்கோட்டை புத்தர் தொடர்பான செய்தியின் அடிப்படையில் களப்பணி மேற்கொள்ளப்பட்டது. அச்சிலையைச் சாம்பான் என்று அங்கு வழிபடுகிறார்கள். ொடர்ந்து பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் இந்த புத்தரைப் பார்த்த அனுபவம் பற்றிய தமிழ் வடிவம் இம்மாதம் 1ஆம் தேதி வெளியாகியுள்ளது. 
 ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
PREACHING OF BUDDHA
LEARNING WITHOUT PRACTICE IS OF NO WORTH

Though much he recited the Sacred Texts, but acts not accordingly, that heedless man is like a cowherd who counts others' kine. He has no share in the fruits of the Holy Life.  - The Dhammapada 19

Though little he recites the Sacred Texts, but acts in accordance with the teaching, forsaking lust, hatred and ignorance, truly knowing, with mind well freed clinging to naught here and hereafter, he shares the fruits of the Holy Life.  - The Dhammapada 20


STORY
There were two monks - one a wordling but well-versed in the Dhamma, the other an Arahant though not so erudite. The wordling did not practise what he knew; the one who knew little practised the Dhamma and, realizing Nibbana, enjoyed the fruits of the Holy Life. The scholarly monk desired to embarrass the other by putting some intricate questions in the presence of the Buddha. Knowing well his base motive, the Buddha raised some questions connected with the realization of the Dhamma. The Arahant answered them all from personal experience, but the other could not as he had not attained to any Paths of Sainthood. Thereupon the Buddha praised the Arahant who had practised His teaching, though possessing less knowledge of the Dhamma.   
(The Dhammapada, Narada Thera, The Corporate Body of the Buddha Educational Foundation, Taiwan, ROC, 1993)