Friday, 27 February 2015

சோழ நாட்டில் புத்தர் சிலைகளைத் தேடி ஒரு வாழ்நாள் பயணம்

இன்றைய தி இந்து (27.2.2015) நாளிதழில் மீசை வைத்த புத்தர், சோழ நாட்டில் புத்தர் சிலைகளைத் தேடி ஒரு வாழ்நாள் பயணம் என்ற தலைப்பிலான இக்கட்டுரை வெளியாகியுள்ளது. இக்கட்டுரையை வெளியிட்ட தி இந்து நாளிதழுக்கு நன்றி.

என் ஆய்வில் துணை நிற்கும் எனது நண்பர்கள், அறிஞர்கள், தமிழ்ப்பல்கலைக்கழக நண்பர்கள் அனைவரையும் நன்றியோடு நினைவுகூர்கிறேன்.


சோழ நாட்டில் புத்தர் சிலைகளைத் தேடி ஒரு வாழ்நாள் பயணம்!
புத்தர் சிலைகளைத் தேடத் தொடங்கியபோது தெரிய வில்லை, அந்த ஆய்வு இந்த அளவுக்கு என் வாழ்க்கையை அர்த்தபூர்வமாக்கும் என்பது. கிட்டத்தட்ட 20 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக நீளும் ஒரு பயணம்! வயற்காடுகள், ஆற்றங்கரைகள், இன்றைய நவீனத்தின் வெளிச்சம் அவ்வளவாகப் படாத கிராமங்கள் என்று சோழநாட்டின் மூலைமுடுக்குகளில் எல்லாம் பயணித்திருக்கிறேன். அந்தப் பயணத்தின் விளைவாகக் கண்டுபிடித்தவைதான் 65 புத்தர் சிலைகள்.
எதிர்கொண்ட இனிய அனுபவங்கள் மட்டுமல்ல, எத்தனையோ தோல்விகளும் ஏமாற்றங்களும் அலைச் சல்களும் சேர்ந்து இந்தக் கண்டுபிடிப்புகளை எனக்கு அவ்வளவு முக்கியமாக ஆக்குகின்றன. புத்தர் சிலை களைக் கண்டுகொண்ட தருணங்களைப் போலவே புத்தர் சிலைகள் என்று நம்பப்பட்ட சிலைகள் புத்தர் சிலைகள் அல்ல என்று கண்டறிந்த தருணங்களும் முக்கிய மானவை.

தொடங்கிய இடம்
1993-ல் பௌத்தம் தொடர்பான ஆய்வில் கால்பதித்தபோது, ஆய்வுகள்தானே சர்வசாதாரணமாக முடித்துவிடலாம் என்ற எண்ணமே எனக்கு இருந்தது. இலக்கியச் செய்திகளையும், தத்துவக் கருத்துகளையும் ஒருங்கிணைத்து நிறைவுசெய்துவிடலாம் என்ற அசட்டுத் துணிச்சலுடன் களத்தில் இறங்கிய பின்னர்தான் சிக்கல்களை உணர முடிந்தது. ‘தஞ்சாவூர் மாவட்டத்தில் பௌத்தம்’ என்பதுதான் என்னுடைய ஆய்வியல் நிறைஞர் (எம்.ஃபில்) பட்டத்துக்கான தலைப்பு. தொடர்ந்து எல்லை விரிவானது. இறுதியில் ‘சோழநாட்டில் பௌத்தம்’ என்ற தலைப்பை முனைவர் பட்டத்துக்குத் தேர்வு செய்தேன். ஒருங்கிணைந்த தஞ்சாவூர், ஒருங்கிணைந்த திருச்சி, மற்றும் புதுக்கோட்டை மாவட்டங்களை உள்ளடக்கிய நிலப்பரப்பை எனது ஆய்வுக்கான எல்லையாக முடிவுசெய்துகொண்டேன். களப்பணியை அடிப்படை யாகக் கொண்டு ஆய்வை மேற்கொள்ளலாம் என்று குடவாயில் பாலசுப்ரமணியன் உள்ளிட்ட அறிஞர்கள் பலர் தெளிவுபடுத்தினார்கள்.


விகாரைகள்
தமிழகத்தில் காஞ்சிபுரத்துக்கு அடுத்தபடியாக சோழநாட்டில்தான் பௌத்தத்தின் தாக்கம் அதிகமாக இருந்திருக்கிறது. பூம்புகாரிலும் நாகப்பட்டினத்திலும் புத்த விகாரைகள் இருந்ததாகக் கூறப்பட்டாலும், அதற் கான எச்சங்களைத் தற்போது பூம்புகாரில் மட்டுமே காண முடியும். எனினும், தமிழகத்தின் பல இடங்களில் புத்தருக்கு வழிபாடு நடைபெற்றுவருவது எனது களப்பணியின்போது கிடைத்த ஆச்சரியங்களுள் ஒன்று.

தேடல் வேட்டையில் இறங்கும் முன், அதற்கு முன்பு கண்டுபிடிக்கப்பட்ட புத்தர் கற்சிலைகளைப் பற்றிய குறிப்புகளைப் பார்த்து, அந்தச் சிலைகள் சம்பந்தப்பட்ட இடங்களில் இருக்கின்றனவா என்பதை உறுதிசெய்துகொண்டேன். தேடலைத் தொடங்கிய பின், பல புதிய செய்திகளும் சிலைகளும் திசைகள்தோறும் கிடைத்தன. கற்சிலைகளைத் தவிர, நாகப்பட்டினத்தில் புத்த விகாரை இருந்த இடத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்ட புத்த செப்புத் திருமேனிகள் இந்தியாவிலும் வெளி நாடுகளிலும் உள்ள அருங்காட்சியகங்களில் காட்சிப் படுத்தப்பட்டுள்ளதை அறியமுடிந்தது.

புத்தர் வேறு, தீர்த்தங்கரர் வேறு!
ஆரம்பத்தில் புத்தர் சிலைக்கும் சமண தீர்த்தங்கரர் சிலைக்குமே வேறுபாடு தெரியாத நிலைதான். தொடர்ந்து மேற்கொண்ட களப்பணியின்போது வேறுபாடுகள் தெளி வாகத் தெரிய ஆரம்பித்தன. களப்பகுதியில் உள்ள புத்தர் கற்சிலைகளில் பெரும்பாலானவை அமர்ந்த நிலையில் தியானக் கோலத்தில் உள்ளன. நின்ற நிலையில் உள்ள சிலைகள் மிகக் குறைவே. கிடந்த கோலத்திலோ புத்தர் கற்சிலைகள் சோழநாட்டில் காணப்படவில்லை. மயிலை சீனி. வேங்கடசாமி ‘பௌத்தமும் தமிழும்’என்ற நூலில், காஞ்சிபுரத்தில் ஏகாம்பரேஸ்வரர் கோயிலில், கிடந்த நிலையில் ஒரு புத்தர் சிலை இருந்ததைப் படத்துடன் குறிப்பிட்டிருந்தார். எனது களமாக இல்லாவிட்டாலும் பரிநிர்வாண நிலையில் இருந்த அந்த புத்தரைப் பார்க்க காஞ்சிபுரம் சென்றபோது எனக்கு ஏமாற்றமே காத்திருந்தது. தமிழகத்தின் ஒரே பரிநிர்வாண புத்தரை அங்கு காண முடியவில்லை!

புத்தர் சிலைகளில் பெரும்பாலும் தலையில் ஞானத்தை உணர்த்தும் தீச்சுடர் வடிவில் முடி, நீண்டு தொங்கிய காதுகள், உதட்டில் புன்னகை, சற்றே மூடிய கண்கள், பரந்த மார்பு, திரண்ட தோள்கள், கையில் தர்மசக்கரக்குறி, நெற்றியில் திலகக்குறி, மார்பில் மேலாடை, இடுப்பில் ஆடை போன்ற பொதுக் கூறுகள் காணப்படும். இந்த அடையாளங்கள் புத்தர் சிலைக ளுக்கு மிகவும் முக்கியமானவை.

மீசை வைத்த புத்தர்!
என்னுடைய களப்பணியில் நான் கண்டுபிடித்த சிலைகள் மிகவும் ஆச்சரியமூட்டுபவை. திருச்சி மாவட்டத்தில் மங்கலம் என்னும் ஊரில் மீசையுடன் இருந்த ஒரு புத்தர் சிலையைக் கண்டுபிடித்தேன். இது போன்ற ஒரு புத்தர் சிலையைத் தமிழகத்தில் வேறு எங்கும் காண முடியவில்லை. புத்தர் சிலைகளுக்குரிய எல்லாக் கூறுகளும் இருந்தன. கூடுதலாக மீசையும்! மன்னர் என்று குறிப்பதற்காகவோ, வீரத்தைக் குறிப்பதற் காகவோ, சிற்பி தனது ஆசைக்காகவோ இதனை வைத்தி ருக்கலாம். முதலில் பல அறிஞர்களும் ஆய்வாளர்களும் இதனை நம்பவில்லை. நேரில் பார்த்த பின்னர்தான் ஏற்றுக் கொண்டார்கள். நாம் நினைப்பதைவிட மகத்தான ஆச்சரியங்களைக் களமும் காலமும் ஒளித்துவைத்தி ருக்கும் என்பதற்கு ஓர் உதாரணம் இது.

கும்பகோணம் பகவர்
கும்பகோணம் பகவ விநாயகர் கோயிலில் ஒரு புத்தர் சிலை உள்ளதாக மயிலை சீனி. வேங்கடசாமி கூறியுள்ளார். கல்லூரி நாட்கள் முதலே இந்தச் சிலை யைப் பற்றி எனக்குப் பெரும் ஆர்வம்! முதன்முதலில் (1993) காணச் சென்றபோது, அந்தச் சிலை புத்தரைப் போலவே தெரிந்தது. நாளடைவில் மற்றைய புத்தர் சிலைகளின் அமைப்புடனும் செய்திகளுடனும் ஒப்பு நோக்கியபோது, அது புத்தர் அல்ல என்பதும் பகவர் எனப்படும் ஒரு ரிஷி என்பதும் தெரியவந்தது. ‘காசிக்கு வீசம் பெரிது கும்பகோணம்’ என்பதை உணர்த்த அந்தச் சிலை சின்முத்திரையோடு இருப்பதாகச் சிலாகிப்பது அங்குள்ளவர்களின் வழக்கம்.

பெரண்டாக்கோட்டை ‘சாம்பான்’
தஞ்சாவூர்-மன்னார்குடி சாலையில் பெரண்டாக் கோட்டை என்ற ஊரில் புத்தர் சிலையின் தலைப் பகுதி மட்டும் இருப்பதாக ‘தி மெயில்’ இதழில் ஒருமுறை செய்தி வந்திருந்தது. அந்தச் செய்தி நறுக்கைத் தொல்லியல் அறிஞர் கி. ஸ்ரீதரன் எனக்கு அனுப்பியிருந்தார். அந்தச் செய்தியில் இருந்த புகைப்படத்தை வைத்து அந்தச் சிலையை உறுதி செய்துகொள்ள முடியாத நிலையில், நேரில் சென்று பார்ப்பதென்று முடிவெடுத்தேன். நேரில் பார்த்த பின்னரே, அது புத்தர் சிலை என்பது உறுதி யானது. அந்த ஊர் மக்கள் அது புத்தரின் சிலை என்றறியாமல் ‘சாம்பான்’ என்று வழிபட்டுவருவதுதான் விசித்திரம்!

சிலையின் சுவடு எங்கே?
தஞ்சாவூர் மூல அனுமார் கோயிலின் பின்புறம் ஒரு புத்தர் சிலை இருப்பதாகக் கேள்விப்பட்டுச் சென்றபோது, அங்கு ஒரு சிலையைக் காண முடிந்தது. பல ஆண்டுகளாக அந்தச் சிலை அங்கு இருப்பதாகக் களப்பணியின்போது கூறினார்கள். பராமரிப்பின்றி இருந்த அந்தச் சிலையைப் புகைப்படம் எடுத்துவந்து, பிற புத்தர் சிலைகளுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்த்தேன். புத்தர் சிலைகளுக்குரிய கூறுகள் அந்தச் சிலையில் இல்லா ததைக் காண முடிந்தது. அந்தச் சிலை சமணத் தீர்த்தங் கரர் சிலை என்பது உறுதியானது. புத்தர் சிலையோ தீர்த்தங்கரர் சிலையோ எதுவாக இருந்தாலும் பாதுகாக்கப் பட வேண்டுமல்லவா?! அந்தச் சிலை இருந்த சுவடு தெரியாமல் தற்போது மறைந்துவிட்டது. நம் பாரம்பரியச் சின்னங்களைக் காப்பதில் நாம் எந்த அளவுக்கு அக்கறை காட்டிவருகிறோம் என்பதன் எடுத்துக்காட்டுதான் இது!
களப்பணியில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட புத்தர் சிலைகள் எனக்குச் சில விஷயங்களை உணர்த்தின. பௌத்தத்தின் வீச்சு மிகப் பெரிய அளவில் இருந்திருக்கிறது. அது மட்டுமல்ல, பௌத்தம் புத்துயிர் பெற்றுவருவதையும் உணர முடிகிறது. மகிழ்ச்சியூட்டும் விஷயம்தான் இது. ஆனால், நமது பௌத்தச் சுவடுகளான அந்தச் சிலைகள் அழியாமல் காக்கப்பட்டால் அதுதான் பெருமகிழ்ச்சி!

பா. ஜம்புலிங்கம், முனைவர், தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகக் கண்காணிப்பாளர்.
தொடர்புக்கு: drbjambulingam@gmail.com

தி இந்து நாளிதழில் இக்கட்டுரையைப் பின்வரும் இணைப்பில் வாசிக்கலாம்.
சோழ நாட்டில் புத்தர் சிலைகளைத் தேடி ஒரு வாழ்நாள் பயணம்

Sunday, 1 February 2015

பௌத்த சுவட்டைத் தேடி : மணலூர்

சோழ நாட்டில் பௌத்தம் வலைப்பூவினைத் தொடங்கி ஐந்தாவது ஆண்டு தொடங்கும் இவ்வினிய வேளையில் அண்மையில் அய்யம்பேட்டை அருகில் மணலூரில் திரு மணி மாறன் அவர்களுடன் மேற்கொண்ட களப்பணியின்போது கண்டுபிடிக்கப்பட்ட புத்தர் சிலையைப் பற்றிய அனுபவத்தைப் பகிர்வதில் மகிழ்ச்சியடைகின்றேன். இச்செய்தியினை வெளியிட்ட அனைத்து பத்திரிக்கைகளுக்கும் நன்றி. 

ஜனவரி 10, 2015 (சனிக்கிழமை)
சரசுவதி மகால் தமிழ்ப்பண்டிதர் நண்பர் திரு மணி.மாறன் தொலைபேசியில் என்னிடம் அய்யம்பேட்டை அருகே ஒரு புத்தர் சிலை இருப்பதாக மணலூரைச் சேர்ந்த ஆசிரியர் திரு சேதுராமன் தெரிவித்ததாகக் கூறி அங்கு செல்வது தொடர்பாக என்னை அழைத்தார். உடனே செல்லலாம் என்றபோது அவரது நேரம் அறிந்து கேட்டுத் தெரிவிப்பதாகக் கூறினார். எனக்கு அது புத்தரா, சமணரா என ஒரு ஐயம் எழ ஆரம்பித்தது. ஏனெனில் பலர் இரு சிலைக்கும் வித்தியாசம் தெரியாமல் அவ்வாறு கூறிவிடுகின்றனர். உரிய நாளை எதிர்பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்.

ஜனவரி 17, 2015 (சனிக்கிழமை)
அவருடன் பல முறை தொடர்பு கொண்டு உரிய நாளை உறுதி செய்துகொண்டோம். அவருடன் புறப்பட்டேன். புறப்படுவதற்கு முன்பாக முன்பு அப்பகுதிகளில் நான் பார்த்த புத்தர் சிலைகளைப் பற்றிய குறிப்புகளை எடுத்துக்கொண்டேன்.  தஞ்சாவூரிலிருந்து அய்யம்பேட்டை சென்றோம். அங்கு விசாரித்தபோது குடமுருட்டி மற்றும் காவிரி ஆற்றினைக் கடந்து பின் கணபதி அக்ரகாரத்தை அடுத்து வரும் பாதையில் செல்லாம் என்று கூறினர். 

குடமுருட்டி ஆறு
காவிரி ஆறு

இரு பாலங்களையும் கடந்து பின்னர் விசாரித்துக்கொண்டே மணலூர் போய்ச்சேர்ந்தோம். அங்கு சேதுராமன் இல்லத்திற்குச் சென்றோம். அவர் எங்களை அன்போடு வரவேற்று தேநீர் தந்தார். சிலையைப் பற்றி அறிய ஆவலாக விசாரித்தபோது அவர், "என் தாத்தா தன் இளம் வயதிலேயே அச்சிலையைப் பார்த்ததாகக் கூறினார்".  எனக்கு உட்கார இருப்பு கொள்ளவில்லை. உடனே சிலையைப் பார்க்கவேண்டும் என்ற உணர்வு மேலிடவே, அவரிடம் அந்த சிலை இருக்கும் இடம் குறித்துக் கேட்டேன். அவர் அருகிலுள்ள தோப்பில் இருப்பதாகக் கூறினார். அங்கிருந்து மூவரும் கிளம்பினோம்.
மணலூரில் இடிபாடுற்ற கோயில்
கிட்டத்தட்ட இடிபாடான நிலையிலிருந்த ஒரு கோயிலின் அருகே எங்களை அழைத்துச்சென்றார். அக்கோயிலுக்குப் பின்னர் இருநத ஒரு தோப்பில்அச்சிலைஇருப்பதாகக் கூறி அழைத்துச் சென்றார். அப்போது அவ்வூரைச் சேர்ந்த திரு பழனி என்பவரை அவர் எங்களுக்கு அறிமுகப்படுத்தினார். அவர் எங்களிடம் "புத்தர் சிலையைப் பார்க்க வாய்க்காலைக் கடந்து செல்லவேண்டும். உங்களால் முடியுமா?" என்றார். முடியும் என்று கூறிவிட்டு நடந்தோம். எங்களது ஆடையை முழங்கால் வரை மடித்துக்கொண்டோம். வாய்க்காலில் இறங்கினோம். சிறிது தூரம் பாத்தியில் நடந்தோம்.
புத்தர் சிலை உள்ள தோப்பு


சிலையின் பின்புறம்

 

 
பழனி, தண்ணீரை வெளியே எடுக்கிறார்
சிலையைப் பின்புறமிருந்து பார்த்தபோது பாதிக்கு மேல் நீரில் மூழ்கியிருப்பதைக் காணமுடிந்தது. சிலை முழுமையாகத் தெரியாமல் இருப்பதைப் பற்றி நாங்கள் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது திரு பழனி  வேகமாக சென்று ஒரு மண்வெட்டியை எடுத்துவந்து, சிலை வெளியே தெரிய உதவினார். உடன் திரு சேதுராமனும் சேர்ந்துகொண்டார். நீரை வெளியே பாய்ச்சப் பாய்ச்ச உள்ளே வந்துகொண்டிருந்தது. சுற்றி அணையாகக் கட்டி நீரை வெளியேற்றிவிட்டு, உள்ளே நீர் வராமல் இருவரும் உதவி செய்தனர்.  
களப்பணியில் மணி.மாறன்

அந்த சிலை அமர்ந்த நிலை தலையில்லாமல் இருந்தது. வலது கை உடைந்த நிலையில் இருந்தது. பரந்த மார்பினைக் கொண்ட இந்த புத்தர் சிலையில் மேலாடை மார்பின் இடப்புறம் தொடங்கி இடது கை வரை காணப்பட்டது.

புத்தர் சிலையுடன் பழனி, ஜம்புலிங்கம், சேதுராமன் 

புத்தர் சிலையுடன் ஜம்புலிங்கம்

தஞ்சாவூர் மாவட்டத்தில் வையச்சேரி (அய்யம்பேட்டை அருகில்), சோழன்மாளிகை, கோபிநாதப்பெருமாள்கோயில், கும்பகோணம், மதகரம், மானம்பாடி, மங்கநல்லூர், முழையூர், பட்டீஸ்வரம், பெரண்டாக்கோட்டை, திருநாகேஸ்வரம், திருவலஞ்சுழி, விக்ரமம் ஆகிய இடங்களில் புத்தர் சிலைகள் காணப்படுகின்றன. இவற்றில் வையச்சேரி மற்றும் பெரண்டாக்கோட்டை ஆகிய இடங்களில் புத்தர் தலைப்பகுதி மட்டும் கிடைத்துள்ளன.

திரு அய்யம்பேட்டை செல்வராஜ் அனுப்பிய புகைப்படம், புத்தர் தலை (1999)
அய்யம்பேட்டை செல்வராஜ்  சுமார் 20 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் அய்யம்பேட்டைக்குத் தெற்கே 3 கிமீ தொலைவில் வையச்சேரி கிராமத்தின் குளக்கரையில் புத்தர் சிலையின் தலைப்பகுதி இருப்பதாகக் கூறி அதன் புகைப்படத்தை அனுப்பியிருந்தார். அப்போது அங்கு சென்று பார்த்தபோது தலைப்பகுதியினைக் காண முடியவில்லை. வையச்சேரிக்கும் அய்யம்பேட்டைக்கும் இடையேயுள்ள தூரம் 3 கிமீ ஆகும். இந்நிலையில் தற்போது மணலூரில் காணப்படும் தலையில்லாத புத்தர் வையச்சேரியில் காணப்பட்ட தலையோடு பொருந்தலாம் எனக் கருதமுடிகிறது.

மணலூர் புத்தர் (2015), புகைப்படம் ஜம்புலிங்கம்

அய்யம்பேட்டையைச் சுற்றி அமைந்துள்ள பகுதிகளில் இவ்வாறாகக் காணப்படுகின்ற புத்தர் சிலைகள் இப் பகுதியில் புத்தர் கோயில் இருந்திருப்பதற்கான சான்றுகளாக அமைவதை அறியமுடிந்தது. சிலையைப் புகைப்படம் எடுத்தபின் உரிய விவரங்களைத் தொகுத்துக்கொண்டு அங்கிருந்து கிளம்பினோம், தஞ்சையை நோக்கி.

நன்றி
தமிழ்ப்பண்டிதர் திரு மணி மாறன், மணலூர் திரு சேதுராமன், மணலூர் திரு பழனி, திரு அய்யம்பேட்டை செல்வராஜ்

மணலூர் புத்தர் செய்தியை வெளியிட்ட கீழ்க்கண்ட பத்திரிக்கைகள்
10th century headlless Buddha statue found near Ayyampet,  The New Indian Express, 31.1.2015 
தலை இல்லாத புத்தர் சிலை தஞ்சை அருகே கண்டெடுப்பு, தினமலர், 31.1.2015
மணலூரில் தலை இல்லாத புத்தர் சிலை கண்டெடுப்பு, தினத்தந்தி, 31.1.2015
தஞ்சை மாவட்டம் மணலூரில்சோழர் கால புத்தர் சிலை கண்டெடுப்பு, தி இந்து, 31.1.2015
தஞ்சாவூர் அருகே புத்தர் சிலை கண்டெடுப்பு, தினமணி, 31.1.2015
மணலூரில் புத்தர் சிலை கண்டெடுப்பு, தினகரன், 31.1.2015
மணலூரில் 10ம் நூற்றாண்டு புத்தர் சிலை கண்டுபிடிப்பு, தமிழ் முரசு, 31.1.2015
Buddha statue found near Thanjavur, The Hindu, 1.2.2015 
10th century sculpture of Buddha found in Thanjavur, Times of India, 1.2.2015 

5.2.2015இல் மேம்படுத்தப்பட்டது.